चेबो ऊर्मि,
सेमला कन्तुररि सोथान्बा 
एतेन छ्यामला तुन्बा ल्हा
तिनि रे थाल्ना लाबा
मेलो ताबा मुला ।
म्हेन्दो थेन ज्याबाथाङ फिला
आसेबा स्होबा ए
ङाला ङामरि
न्हानरि चिबा
आसेबा फ्युफ्यु 
दोबा मुला,
तिनि ह्याङ ताम आपाङ्बा
लाछा ताजिन्जिम
ताम पाङ्बारि सेमए मुला
तासाइ
खाजिबा सम्बोधनसे ?
ङाला आशा, 
निराशा ताजि बिसाम ? 
हिन्ना ! एला कठिन रेकि गेरि
ङाइ सेबा मुला, 
ए ब्लाप्बा मुसिम 
छेर्बा, बोमो ल्हागतिला ताला 
एला मिरि
याखारगि आगोबा बालुवाफिला 
क्युइ दोला व्हा ह्राङ छोर्ला
थेतासि,
सन्देशला किबोर्डरि 
ङाला जुम्बिजुगु कोबारि लोङ्ला ।

(छिगकि दोनः चेबो– प्रिय, सोथान्बा– साँचिएको, लाछा– महिनौं, रेकि गे– दिनचर्या)

दोःबा : यकिना अगाध