ङान्छे म्राङ्जि
युङ्बारि आहिन, विश्वासरि छेप्बा हातौडा,
साप्रारि आहिन, डान्बारि चलप लाबा डोजर ।
सरकारी नक्सारि परआतिबा बिजि
तासाइ थे डेङजुगुरि
तोङ्जाछा बिजाबुमोला लिउ ब्रिबा मुबा
थे गुम्बाजुगुरि स्हिवा बु बुन्मुबा
थे लाथानजुगुरि म्हिसे ह्राङ्दा स्याप्मुबा ।
सरकार ! एसे बोजि
तासाइ तिगा बोजि जेक्खे इट्टा थेन बालुवा ?
कि बोजि
याखारगि समुदायला आत्मा ?
लामा भिक्षुला मौन मि
तिनि ङ्योइबा दोबा मुला
‘तिगा धर्म नोन अपराध हिन्ना ?’
बिजाबुमोला थानथान डाकोठा
तिनि क्रिङ्चिबा मुला
‘ङान्ना ख्योल्बा तिगा मुबा ?
चु जेक्खे संरचना आहिन
चुमि ङान्ना ङोसेबा मुबा
ङान्ना आस्था, ङान्ना साझा दोङराप ।
सत्ताला कठोर स्होन्बोसे
संवेदनादा नाङ्जि बिसाम
थे फेल्गेबा आहिन
थेमि लोङ्बाला शासन हिन्ना
थेरि काइजुगुदा बुडुइरि दोङ्ला ।
ङानि कुटिसि चिबा मुला, तासाइ मौन आहिन
ङान्ना आक्रोश न्हाङ्गार लुङ्सुर दोसेला मुला ।
तिल्दाबिसाम
बोबा गुम्बाला बुडुइग्याम नोन
रेला मोलम,
ओम अपमानित विश्वास
तिरेकुनु मे दोला ।
२१ दुगु २०८३
(छिगकि दोनः बुडुइरि– धुलो, लिउ– भविष्य, बिजाबुमो– बालबालिका, स्हिवा– शान्ति, बु– श्वास, डा– कक्षा, ख्योल्बा– गलत, फेल्गेबा– विकास, लुङ्सुर– आँधी)
दोःबा : यकिना अगाध
तपाईको प्रतिक्रिया दिनुहोस