बास आरेबा फेल्गेबा
सहरला कुरि
तिनि दोसि डोजर चलतिबा मुला,
बुडुइ ड्वाङ्बाकेन मुला,
छोन्बा महलहेन्से
टाटेपाटे ब्राङदोना
मोक्कोनदा गिक्खेन मिसे च्याबा मुला ।
कागजसे दाप्बा ग्यालाम
केवासे स्होबा बस्तीफिरि
तिनि कठोर दोबा मुला ।
हिन्ना,
चु जरुरी मुबा
आज्याबा डिछ्याला जालो डेबारि,
नियमदा कागजग्याम
सारि ताइना लाबारि ।
तासाइ
खाइमा याखारगि डेङ गुर्ला
थे जेक्खे इँटा आहिन,
थे बोला
याखारगि आमा म्हेर्बा गु,
याखारगि बिजाला म्हाङ,
याखारगि खेप्पाला लेङ्बा बु ।
डोजरला काइरि
खालाइसे ङ्यान्बा बाङ लाजि ?
थे स्हिक्बा
‘ङानि खानाङ निसे दारेम ?’
फेल्गेबा
सडक ब्लाक्बा जेक्खे आहिन,
फेल्गेबामि थे नोन हिन्ना
थेसे गुर्बा दिमला छ्याम
म्हिला लिउ नोन गुर्ना आलागाइ ।
ग्याल्सा,
एसे ग्यालाममि स्होजि,
तासाइ ग्यालामरि ब्राबाजुगुदा
दिमए स्होपिन्जि ओम ?
तिल्दाबिसाम
सहर जेबा थेदुइरि जेक्खे ताला,
खाइमा थेर्ला म्हिजुगु
बास आरेबा आता ।
ओम डान्गो,
डोजरसे डेङमि गुर्ना लाबारि खाम्ला,
तासाइ अन्यायसे राप्बा बोमो
खाजिबाइ रे सडकबिमा ग्रेन दोसिमाम रेला
थेकुनु,
फेल्गेबाला मिनरि लाबा विनाश
ह्राङ्नोन फिरि फैसला पाङ्सेला मुला ।
७ दुगु २०८३
(छिगकि दोनः फेल्गेबा– विकास, बुडुइ– धुलो, छोन्बा– रंगीन, बिजा– बच्चा, बु– श्वास, स्हिक्बा– चिच्याहट, डिछ्या– व्यवस्था, ग्याल्सा– राज्य)
दोःबा : यकिना अगाध



तपाईको प्रतिक्रिया दिनुहोस